نامه دانش اموزان به بچه های فلسطینی و ابراز همدردی با ان ها

سلام بر تو ای کودک فلسطینی ممکن است که تو مرا نشناسی. ای کودک فلسطینی، من با تو ابراز همدردی می کنم و تو را دوست می دارم، تو نباید نا امید شوی چون همه مسلمانان جهان از شما حمایت می کنند و در راهپیمایی روز جهانی قدس شرکت می کنند و به اسرائیل و امریکا نشان می دهند که تا آخرین قطره خونشان از فلسطین دفاع می کنند و نشان می دهند که بیدارند و در برابر حمله آنها هوشیارند و با این کارشان آمریکا و اسرائیل را می ترسانند. من هم در راهپیمایی شرکت می کنم. کاش تو هم یک نامه برای من می فرستادی و از قدس و بیت المقدس تعریف می کردی. من می دانم که اسرائیل شصت سال است که قدس را اشغال کرده و بسیاری از مردم فلسطین را بی خانمان کرده است و اما تا به حال نتوانسته است که تمام فلسطین را به چنگ بیاورد. من با این که یک کودک یهودی هستم اما آرزو می کنم که هر چه زودتر قدس آزاد شود و شما به سرزمین های پدریتان بازگردید.

محمدجواد جلالی

قلم برمی دارم که بنویسم، اما گویا قلم هم توانایی نوشتن وصف این ظلم را ندارد که اگر بخواهد بنویسد باید از ۶۴ سال جنایت در خاک فلسطین بنویسد. ظلم و ستمی که در اذهان مردم دنیا ثابت شده است.از قلمم می خواهم بنویسد؛ می گوید: از کجایش بنویسم که حتی از یادآوری آن عاجز هستم، اما بگذار چند خطی از این کودکان معصوم فلسطینی بنویسم که این روزها تنها خون، گلوله، خرابی، ناله و مرگ را شاهدند که شاید تنها دلخوشی آنان این باشد که صباحی دیرتر بمب و گلوله بر سرشان فرود آید. تا امروز کودکانی در آغوش مادرانشان به خواب رفته و چشم نگشوده اند بلکه به خواب دیگری رفته اند. کودکان زیادی در میان دود و آتش بدون دارو و غذا روی تختهای بیمارستان در برابر چشم مادرانشان درد می کشند و خاموشند. کودکان غزه برای مرگ به دنیا نیامده اند، کودکان غزه این روزها تلخ ترین روزهایشان را تجربه می کنند. ما می خواهیم بگوییم که همیشه در غم و شادی با هم هستیم و با هم خواهیم ماند، دشمن شما دشمن ما هم هست و تا آخرین نفس با هم در برابر دشمن متجاوز و خون خوار می ایستیم و شعار مرگ بر اسرائیل و مرگ ببرامریکا سر دهیم.

نسیم جمشیدی کیهان

نمونه ای از هدلی و همدردی دانش اموزان بامعلمشان...